Αιμοχρωμάτωση
Ο όρος αναφέρεται στην αυξημένη εναπόθεση σιδήρου στον οργανισμό.
Η πρωτογενής αιμοχρωμάτωση είναι κληρονομική νόσος με συνηθέστερη μετάλλαξη στο γονίδιο HFE που έχει ως αποτέλεσμα την αυξημένη απορρόφηση σιδήρου από τα κύτταρα του εντέρου και την εναπόθεση αυτού κυρίως στο ήπαρ, πάγκρεας και στην καρδιά αλλά και αρθρώσεις, γονάδες κτλ.. Η νόσος κάνει αισθητή την παρουσία της συνήθως από το 40 ο μέχρι το 60 ό έτος ηλικίας με εμφάνιση κίρρωσης του ήπατος, ενώ τα συμπτώματα ποικίλουν ανάλογα με το προσβεβλημένο όργανο.
Οι δευτερογενείς μορφές σχετίζονται με αλκοολισμό, αιμολυτικές αναιμίες, ηπατίτιδα C κ.α.. Λόγω της μικρότερης εναπόθεσης σιδήρου έχουν πιο αργή εξέλιξη και πιο ήπια συμπτώματα.