Ο όρος καλύπτει μια ομάδα συμπτωμάτων όπως πόνος, τυμπανισμός, φούσκωμα, διάρροια ή δυσκοιλιότητα (κατα περίπτωση και σε εναλλαγή). Μεγάλη σημασία στη διάγνωση παίζει η λήψη ιστορικού καθώς και ο αποκλεισμός άλλων νόσων με παρόμοια συμπτώματα. Η αιτιολογία ερευνάται και στην πολύπλοκη αυτή κλινική οντότητα φαίνεται να εμπλέκονται ορμονικοί, λοιμώδεις, ψυχολογικοί, κληρονομικοί παράγοντες ενώ σημαντικό ρόλο φαίνεται να παίζει η διατροφή και η χλωρίδα του εντέρου.
Η θεραπεία είναι συμπτωματική και περιλαμβάνει διατροφικές και φαρμακευτικές παρεμβάσεις ενώ σε κάποιες περιπτώσει φαίνεται να βοηθάει η υπνοθεραπεία.